DOGUM HIKAYEMIZ
Merhabalar
Hayatima yeni bir anlam katan ve baska bir yöne dogru akmasini saglayan biricik oglum seker tanesi Baris’imin dogum hikayesini paylasmak istiyorum.
İki bucuk senelik evliligimizin ardindan artik bebegimiz olsun istiyorduk, bu yuzden planli bir gebelik gerceklestirdik. Tüm hamileligim boyunca , sirf hamile olmanin verdiği zevki yasadim ve cok mutlu bir hamilelik donemi gecirdim. Hele karnimdaki kipirdanisleri hissetmek, onu oksadigimda tepki vermesi harikaydi.
Genel olarak sorunsuz bir hamilelik donemi gecirdim. Yalnizca 5.ayimda ve 8. ayimda iki kez bobreklerimden kum dusurdum.
Gelelim dogum hikayeme.. 39.haftamin bittigi gun annemle beraber doktorumu ziyarete gittik ve NST’ye baglandim. Henuz hicbir kasilma yoktu. Doktoruma daha var mi , diye sordugumda “Hic belli olmaz, belki eve gider, aksam bir daha gelirsin” dedi espriyle. O gun annemle dolastik ve alısveris yaptik. Aksam 18.00 gibi annemi yolcu ettim ve biraz dinleneyim dedim. Kendimi cok yorgun hissediyordum ve o anda bir bulanti geldi ve aniden cok siddetli bir kusma yasadim. Sasirdim ve keske annem yanimda olsaydi diye düsündügümü hatirliyorum. 18.45’de esim isten geldi, aceleyle birseyler yedik. Ben inanilmaz bir sekilde kötulesiyordum ve kendime de karni burnunda bir halde o kadar dolastigim icin kiziyordum. Daha fazla oturamadim ve gidip yattim, esim de bana biraz masaj yapti ve o da yatti. Gece saat 3.40’da islak bir sicaklik ile uyandim, hic bitmeyen bir sivi bosalmasi hissediyordum. Nihayet bittiginde , anladim ki, sularim bosalmisti. Ayaga kalktim, esimi uyandirdim. Vakit gelmisti. Doktoruma telefon ettim. Henüz agrilar 20 dakikada bir gelmesine ragmen sularim geldigi icin hemen hastaneye gel dedi. Ben heyecanliydim ve sevincliydim. Nihayet bebegim geliyordu . Kesinlikle normal dogum istiyordum, bu konuda da en ufak bir korkum yoktu. Neyse hastanede bizi kapida karsiladilar, nöbetci doktorun ilk muayesinden sonra saat 5.00 ‘da yatagımda yatiyordum. Lavman yapildi ve NST’ye baglandim. Hersey iyi gidiyordu. Ben normal dogurmaya konsantre olmustum, annemler de gelmislerdi. Saat 8.00’da doktorumda kapida belirdi, muayene etti beni . Rahim acikligi 2cm ve incelme baslamisti.Sancilarin siddeti artti ve daha sik gelmeye basladi. Odanin içinde dolasiyor, sanci gelince bir yere yaslaniyor, ya annem ya da esim belime masaj yapiyordu. Saat 12.00- 12.30’a kadar sanci ve kasilmalarin artisi iyiydi, bu asamadan sonra epidural ile devam etmek istiyordum. Saat 12.30’da NST’e bagliyken kasilmalarda düsüsler oldu, ama sancilarim hala fazlaydi. Neden hersey iyi giderken boyle birsey oldu anlamadim. Ve rahim acikligi yeniden 2 cm’ye geriledi. Sancilarim siddetleniyordu , ama rahmimi yeterince kasmaya yetmiyordu. Saat 16.30 ‘da , doktorum suyumun da gelmeye devam etmesinden dolayı , enfeksiyon kapmamam ve dogumun baslamasi icin suni sanciya karar verdi. Ancak aciklik 4 cm’ye ulasmadigi ve ilerlemeyi olumsuz etkieyebilecegi icin epidural alamiyordum.
Suni sanci icin serum takılmasinin hemen ardindan sancilarin siddeti 3-4 kat daha artti bir anda. Ben nefesimi duzenlemeye calısıyordum, ancak sancinin siddeti o kadar fazla o kadar cok sik geliyordu ki ; artik bitkin dusmeye baslamistim. İki saat sonra artik bebegi cok asagilarda hissediyordum ve artik ikinmak istiyordum. Ebe geldi ve muayene etti beni, ikinmak istedigi soyledim. Sakin ikinma dedi ve doktorumu cagiracagini söyleyerek hizla uzaklasti. Doktorum geldi beni artik dogumhaneye indireceklerini sanmistim ve son gucumle sancilarla bas etmeye calisiyordum. Ama megerse tum bu sancilara ragmen aciklikta hicbir ilerleme olmamis ve hala 3cm’deydi.
Sonunda saat 20.30 da doktorum geldi, kendisi zaten ebeyle surekli iletisim halindeydi. Acilma 4 cm’ye ancak ulasmisti. Bebeğin kafasini hissettigini, acilmanin birden 8-9 cmye ulasabilecegini soyledi. Aslinda coktan ulasmaliydi bile. Ben sancilarla mucadeleye devam ediyordum. O son bir saat cektigim sanciyi kelimelerle anlatabilmem imkansiz.
Saat 21.00 siralarinda anneme gidip birilerini cagirmasini ve beni bu izdiraptan kurtarmalarini istedim, annem gelmek bilmiyordu bir türlü. Hemsirelerin biri geliyor, biri gidiyordu. Surekli bebegin durumunu kontrol ediyorlardi. Doktorumda ameliyathaneyi hazirlatiyormus, ama acilma olursa diye dogumhane de hazir bekletiliyormus. Sonra 21.20’de hemsire bebekte tasikardi basladi dedi. Bebegim sikintiya girmisti, benim o anda gozlerim karardi. Aciklik maalesef ilerlememisti, 4 cm de kalmisti butun o ızdırabima ragmen. Maalesef bebegim basini dogru bir sekilde itemiyordu, rahim agzini kapamisti ve kendisi de sikintiya girmisti. Hemen suni sanci serumunu cikardilar, sedye getirdiler. Annemler ve esim beni ameliyathaneye ugurladilar.
Gozlerimi actigimda iyi misin diye seslendiler, sonra odama cikardilar. Esim ve annemler karsiladilar beni, bebegimi gormusler. Oldukca bitkindim, dalip dalip gidiyor, sonra birden uyanip bebegim nerde diyordum. Sezeryan olmak gibi bir secenek mevcut olmasaydi ne yapardim bilmiyorum.
Sonra bebegimi getirdiler, o an butun sizilarim dindi, yardimla da olsa emzirebildim.Dünyanin en güzel bebegini getirmislerdi bana. Bir melekti sanki. Bu duygularla ve mutlulukla uyuyakalmisim.
Ucuncu gunu bebegim ve ben saglikli bir sekilde evimize ciktik. Artik beraberce yepyeni mutlu günlerin bizi bekledigini bilerek.
Simdi her gecen gun bebegimle yeni bir sey ogrenıyor, yeni heyecanlar yasiyorum. Cektigim sancilardan iz bile kalmadi.
İste benim hikayem boyle. Tum anne adaylarina kolay dogumlar dilerim.
Tuğba Gökçen Koşar
He is undoubtedly the most beautiful baby there ever
was!
|
